Hoshitachi to Ginsekai

ไหนๆ ก็เคยอัพ ไว้ 2-3 ตอนแล้วแต่ยังไม่จบ ก็ขอมาอัพต่อให้จบเลยล่ะกัน

วันที่ 21 ธันวาคม

วันนี้ เป็นอีกวันนึ่งที่เราไม่สาย แถมไปเร็วกว่าปกติด้วย
เหตุผลที่ไปเร็วเพราะ วันนี้แอ๊ปออกเร็ว เราเลยไปที่โรงแรมก่อน จะได้ไปนั่งคุยกัน
แต่พอแอ๊ปไป ก็เหลือแค่เรากับพี่มาย 2คน พอดีว่าวันนี้ พี่มายก็ไปคันเดียวกับเราด้วย

ระหว่างรอรถที่ล็อบบี้ของโรงแรม เท็นซังก็ถามเกี่ยวกับชื่อ ของเรา กับพี่มาย
ว่ามีความหมายอะไร ทำไมชื่อเหมือนกันอะไรประมาณนี้
คือชื่อเราเขียนว่า 　マイ　ส่วนของพี่มายเขียนว่า マーイ
เท็นซัง ก็ถามความหมายว่า "ชื่อ ใหม่ มีความหมายว่าอะไรในภาษาไทย"
เราเลยตอบไปว่า "新しい" ก็คือ ใหม่ นั่นแหละ
แล้วเขาก็บอกว่า แต่ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "เต้น(舞)"

แบบว่า พี่มายเขาดูท่าจะตื่นเต้นมากๆ ที่ได้คุยกับเท็นซัง แถมยังได้นั่งรถคันเดียวกันด้วย
ตอนอยู่บนรถ เท็นซังถามว่า "มาจากมหาวิทยาลัยเดียวกับ พี่แซมพี่อ้อมหรอ"
เราก็บอกว่า "เปล่า คนละที่กัน" สงสัยเขาคงเห็นว่าเราสนิทกับพี่ๆเขาล่ะมั้ง
เพราะสต๊าฟบางกลุ่ม ไม่สนิทกับล่ามเลย โดยเฉพาะของ โป๊ะโปะ ที่ไม่ยอมช่วยงานเลย
แต่เรากับพี่แซมนะ ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน ก็เม้าส์แตกสุดๆ ทั้งๆที่พึ่งเจอกันแท้ๆ
ปกติเราเป็นคนเข้ากับคนยาก แต่ พอคิดว่า เพื่องาน และเพื่อความสบายใจของตัวเอง
ก็เลยพยายามที่จะสนิทกันเข้าไว้ เวลาทำงาน เราเลยไม่รู้สึกเหงาเลย

พอถึงที่พักในสวนลุม ก็ แยกย้ายให้เท็นซังไปพัก เพราะว่ายังไม่ถึงเวลาออกงาน
แต่ของแอ๊บ พอเราไปถึงสวนลุมเขาก็เตรียมออกงานเลย
ความจริงพี่แตงเขาเตือนตั้งแต่เมื่อวานแล้วว่าให้ระวังลุงทาคาบัจจิไว้ให้ดีๆ
เราก็แอบงงว่าระวังอะไร ที่แท้ เขาหมายความว่า วันสุดท้าย ลุงเขาจะแรงดีมาก
คิดดูเหอะ งานยังไม่เริ่มเลยแอ๊ปเตรียมตัวออกแล้วอ่ะ งานเข้าก่อนใครเพื่อนเลย

เราออกไปส่งแอ๊บแล้วกลับเข้ามาหาเท็นซัง บอกว่า "ถ้าจะไปที่เวทีให้บอกนะ เดี๋ยวจะโดนดุ"
เขาก็งง ถาม ว่า "ใครหรอจะดุ" เราก็บอกว่า "พวกพี่ๆน่ะ(หมายถึงสต๊าฟแล้วก็ทีมงาน)"
เท็นซังเขาก็เข้าใจ แล้วก็บอกว่า โอเค คือแบบว่า ดูจากเมื่อวานนี้ที่พี่แซมกับพี่อ้อม
โดนคอมเน้นต์เรื่องปล่อยให้เท็นซังอยู่คนเดียว เราก็เลย กลัวไงว่า เราชอบปล่อยให้เท็นซัง
ไปไหนมาไหนคนเดียว คือในความคิดเรา คือ เรามีหน้าที่เป็นล่ามนี่ ก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ติดกัน
เวลาส่วนตัวก็ให้เขาไปไหนก็ไป อย่างเวลาที่เท็นซังไปสูบบุหรี่ เราก็ไม่จำเป็นต้องไป
คือบางครั้ง เท็นซังจะไปสูบบุหรี่ก่อน แล้วเดินไปที่เวทีเลย เราเลยไม่ได้ไปพร้อมกัน
แต่คราวนี้ เราบอกเขาไว้ก่อน เพื่อความสบายใจของตัวเอง

ระหว่างนั่งรอเท็นซังให้มาตาม เราก็คุยกับรุ่นพี่ไป แบบว่า โดนไซโคมาก
เรื่องว่าทำไมไม่ถามว่าเท็นซังแต่งงานยัง หรือเป็นเกย์หรือเปล่า อะไรแบบนี้
คือเท็นซังเขาป็อปมากๆอ่ะ ใครๆก็ชอบ เลยอยากรู้จักฮ่าๆ
หลังจากนั้น เท็นซังก็มาตาม บอกว่า "ไปกันเถอะ"
พี่แซมกับพี่อ้อม เอาของเดินนำหน้าไปก่อนแล้ว เราเลยเดินกับเท็นซังแค่2คน
วันนี้แสดง เวที2(มั้งจำไม่ได้) มี 2รอบ
ก็มี รอบแรก เวลา 16.20 น รอบที่สอง เวลา 19.00น.
ระหว่างทางเราก็คุยกับเท็นซัง เขาก็ถามเกี่ยวกับ เม น้องสาวฝาแฝดของเรา
ก็ถามประมาณว่า ทะเลาะกันบ่อยมั้ย ไรงี้ เราเลยถามเขาว่า "แล้วเท็นซังมีลูกมั้ย"
เขาก็บอกว่า "ผมไม่มีลูก ไม่ได้แต่งงาน " แล้วบังเอิญว่ามีนักแสดงคนนึ่งเดินสวนมา
เท็นซังก็ทัก แล้วพูดกันคำสองคำ แล้วก็แยกทางกันไป และเท็นซังก็หันมาพูดกับเราว่า
"เห็นอย่างนี้นะ หน้าตามัธยม แต่แต่งงานมีลูกแล้วล่ะ ผมรู้ครั้งแรกยังตกใจเลย"
ไอเราก็แบบว่า ตกใจสิ พี่แกหน้าเด็กมากๆ แล้วถ้าจำไม่ผิด ลูก สองด้วย

แล้วก็คุยเรื่อง ไปญี่ปุ่น  "เรายังไม่เคยไป"  แล้วเขาก็ถามว่า "ทำไม"
                                 " ไม่มีโอกาสไป ไม่มีเงิน"
                                 "อย่างงั้นหรอ"
เราก็บอกว่า                 "อยากสอบชิงทุน แต่ก็คงไม่ได้ เพราะเด็กม.อื่นเก่งๆเยอะ"
เขาบอกว่า                  "เดือน 11 เขามีแสดงที่จังหวัดชิสุโอกะ ไปดูให้ได้นะ "

คือคุยเยอะนะ คุยเรื่องบ้านเกิดงี้ เรื่องนั้นนี่จนจำไม่ได้เลย

ก็เดินคุยกันไปได้ซักพักก็ถึงเวที พี่แซมพี่อ้อมหายหัวไปไหนไม่รู้
เราเลยอยู่คนเดียวปล่อยให้เท็นซังเตรียมตัวไป
วันนี้วง พารานอย เล่นวงแรก เพราะว่าเขาจะต้องรีบขึ้นเครื่องกลับหลังแสดงรอบบ่ายเสร็จ
ตอนรอบแรก อากาศร้อนมาก แดดแรงสุดๆ โคฮารุ ยืนอยู่คนเดียวกลางเวที
เขาก็ทำท่าประมาณว่า ร้อนมากๆเลย เราทำท่าบอกว่า จะเป็นลม แล้วเราก็บอกว่า "สู้ๆนะ "
ก่อนพารานอยเล่น เราก็วิ่งไปบอกเท็นซังว่า "จะไปดูพารานอยนะ"
แล้วอีใหม่ ก็สลอนไปนั่งหน้าสุดแบบว่า ตรงนั้นไม่มีคนนั่งเลยไง
เราเลยไปนั่งให้คนมานั่งตาม ฮ่าๆ  แล้วคนก็ทยอยเข้ามานั่งตามเราเรื่อยๆ


วันนี้ได้ดูพารานอยเล่นแบบเต็มๆซักที ตื่นตาตื่นใจมาก โคฮารุก็เก่ง โยซสึเกะก็เยี่ยม
แล้วพอแสดงเสร็จ เขาก็มานั่งพักใกล้ๆที่เรานั่ง เราก็เลยเอาพัดไปช่วยพัดให้โคฮารุ
คือมันร้อนมากจริงๆอ่ะ โคฮารุ ก็พูดว่า "ร้อนมาก ที่ญี่ปุ่นไม่มีแบบนี้นะ"
แล้วก็ขอถ่ายรูปมาด้วย ฮ่าๆ



หลังจากนั้นก็เป็นวง ของไทย Exotic Purcussion เป็นวงดนตรี แบบว่า มันส์สุดๆอ่ะ

รู้สึกภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะแต่ละคนยังเป็นวัยรุ่นทั้งนั้นเลย

จากนั้นเป็น Baby Mine  อันนี้ก็ของไทย
ไม่ได้ดูหรอก เพราะคิดต่อไปจะถึงวงของเท็นซังแล้ว เป็นอย่างงี้ทุกที
พอใกล้ถึงคิว อีใหม่จะไม่มีสมาธิเลย โชคดีที่มีพี่แซมพี่อ้อมอยู่ด้วย ฮ่าๆ

ก่อนแสดงเราไปอยู่ข้างหลังเวที แล้วปล่อยให้เท็นซังออกไปแสดง
รู้สึกเหมือนมีใครขวักมือเรียก พอมองไปข้างๆเห็นอาจารย์ชมพู่ยื่นเรียกอยู่
แบบคำแรกที่พูดกับอาจารย์เลย คือ "ขอบคุณค่ะที่ทำให้หนูได้ทำงานนี้"
อาจารย์บอกว่า "ไม่ใช่ครูหรอก อยู่ที่อาจารย์หลานคน" คือ จริงๆนะ เราภูมิใจมากๆ
ที่ได้ทำงานนี้  ก่อนหน้านี้ที่เห็นรายชื่อคนสมัคร มีแต่คนเก่งๆทั้งนั้น
มีหลายๆคน คิดว่า เราเป็นเด็กเส้นของอาจารย์ชมพู่ เราถึงได้ทำงานนี้
แต่เราก็ไม่สนแล้วล่ะ เพราะตอนนี้ เราได้มายืนที่จุดนี่แล้ว จะเส้นไม่เส้น ก็อีกเรื่อง
เพราะว่า เรา ทำงานนี้ได้ ก็เท่านั้นแหละ ฮ่าๆ
แล้วอาจารย์ก็แซวเราต่างๆนาๆ คือ เราบอกว่า เราหลงเท็นซังมากๆ เขามีเสน่ห์ แล้วก็เท่สุดๆ
อาจารย์ก็บอกว่า "เฮ้ย อย่ามาใจแตกเอาตอนนี้สิ ฮ่าๆ" แล้วอาจารย์ ก็ขอตัวไปดูคนอื่นๆ
คือว่ารู้สึกดีที่อาจารย์แต่ละคนมาคอยให้กำลังใจนักเรียนนี่แหละ อิอิ

พอเท็นซังแสดงเสร็จห็หายไปเลย คงไปสูบบุหรี่ตามเคยนั่นแหละ
เราก็ไม่ได้ไปไหน ยืนวนเวียนนั่งเล่นแถวๆนั้นแหละ แล้วอีเกมส์ก็มา
จากนั้น ก็ถึงคราว พารานอยอีกครั้ง พอเขาเล่นเสร็จ ก็มาพักใกล้ๆที่เรานั่ง
ก็เลยได้คุยกันอีก แบบว่า มีคนสนใจพารานอย แล้วก็อยากรู้จักวงนี้
พี่แน็ทเลยชวนเราไปช่วยแปล ประมาณว่า ก่อนหน้า2คนนี้ ไม่ใช่แฟนกัน(หรือว่าตอนนี้ใช่)
เหมือนโยซสึเกะ ชวนให้โคฮารุ มาเล่นด้วยกันล่ะมั้ง จำไม่ได้แล้ว ฮ่าๆ แล้ว ทั้ง 2ก็กลับ
แล้วอีเม ก็มา แล้วมันก็ไปดูการแสดงของคนอื่นกับอีเกมส์

อ่า ก่อนที่เท็นซังจะเล่นรอบสุดท้ายของไลฟ์ครั้งนี้
วันนี้ ยังไม่ได้กินข้าวอีกตามเคย แบบว่า วันสุดท้ายยิ่งเครียด
อีกทั้ง กำลังเศร้าใจที่เป็นที่ต้องจากกับเท็นซัง ฮ่าๆ
ระหว่าง รอเท็นซังเตรียมตัว ก็ ไปเดินเล่น ตอนนั้นก่อนไป บอกเขาก่อนว่า อีก30นาทีนะ
แล้วเราก็ไปเดินเล่น แบบว่า หลงค่ะ จำทางกลับมาที่เวทีไม่ได้ เกือบร้องไห้แหนะ
เพราะว่าใกล้จะแสดงแล้วด้วย แต่สุดท้ายก็หาทางออกเจอ
พอไปถึง พี่แซมกับพี่อ้อม ก็นั่งกินข้าวอยู่ พี่อ้อมเอาข้าวมาให้เรากินด้วย
วันนี้เป็นข้าวมันไก่ พี่อ้อมบอกว่า "กลับไปที่พัก อย่าลืมไปเอาข้าวให้พี่ด้วยล่ะ"
คือวันนี้ทั้งวัน เรายังไม่ได้กินข้าวเลยไง เราเลยยังมีสิทธ์ไปเอาให้พี่เขากินได้
เลยแซวไปว่า "กินเยอะเดี๋ยวก็อ้วนหรอก"

ระหว่างกินข้าว เท็นซังก็เข้ามาหา แล้วพอว่า ช่วยถ่ายรูปให้ที
แบบว่า เขาอยากได้รูปที่เขาแสดงแล้ว แบ๊คกราว์เป็นคนดูอ่ะ
เขาบอกว่า ใหม่จังถ่ายรูปเก่ง ฮ่า๐๐ๆ เราก็เลยบอกว่าจะถ่ายให้
เขาก็สอนใช้มือถือถ่ายรูปของเขา แล้วบอกว่า ถ่ายไปเยอะๆเลยเดี๋ยวเขาเลือกเอง ถ้าเสีย
แล้วก่อนแสดง เราก็บอกว่า "ครั้งสุดท้ายแล้ว พยายามเข้านะคะ"แล้วก็ "อยากดูอีกจัง"
เท็นซังก็บอกว่า "ไปดูที่ยูทูบก็ได้" เราก็บอกว่า "ดูหมดแล้ว " แน่ล่ะ ทำการบ้านมาอย่างดี
ก่อนที่จะเป็นล่ามให้ใคร เราต้องรู้จักคนคนนั้นก่อน เราเลยไปดูวีดีโอที่เขาแสดงนั่นแหละ


ป้ายแสดงไลฟ์ครั้งสุดท้ายของเท็นซัง


คนยังคงเยอะเหมือนเดิม


แจกของที่ระลึกจากผู้สนับสนุน

แล้วจากนี้ก็จะเป็นรูปที่เราถ่าย เหอะๆ










รูปนี้ อีเมมันถ่ายจากอีกฝั่งง่ะ
ตอนแรกแอบเครียดมาก เพราะ จะไปถ่ายอีกฝั่งก็ไม่ได้คนเยอะ
ถ่ายด้านหลัง ก็มีแสงไฟส่อง แล้วทำให้ มันไม่ค่อยเห็น
คือ แล้วกล้องของเขาก็ถ่ายช้ามาก แบบว่ากดไปแล้ว แต่กว่าจะจับภาพอีกตั้งหลายวิ
เราเลยต้องกะเอาเองจากที่ดูการแสดงของเขามาตลอดวัน ว่าจากนี้ เขาจะทำท่าไหน
เดินไปทาง เพื่อไม่ให้ภาพสั่น แล้วก็เจอแสงไฟที่ส่องเข้ามา แล้วก็ได้ภาพดีๆมา


ตากล้องมือดี ถ่ายไม่เลิก

พอแสดงเสร็จ เราก็ เอาน้ำไปให้เขา เอามือถือคืน แล้วบอกว่า
"อาจจะไม่สวยนะ เพราะมีสปอร์ตไลท์ ด้วย แถมภาพยังสั่น"
เขาก็บอกว่า "ไม่เป็นไร เพราะว่าเขาเคลื่อนไหวตัวด้วยใช่มั้ยล่ะ"
มีคนตามมาขอถ่ายรูปเท็นซังเยอะแยะมากมาย ฮ่า เป็น ไอดอลจริงๆ


เท็นซังกับ ฝาแฝด


สต๊าฟทั้ง3คน อีกครั้ง

ระหว่างที่ให้เท็นซังไปเก็บของ เรากับพี่แซมพี่อ้อม ก็ไปเดินเล่น
แล้วก็ถ่ายรูปเล่นกัน วันนี้พี่แซมปวดท้องทั้งวันเลย น่าสงสารมากๆ
ดูรูปที่2สิ เดินหลังค่อมเชียว


พี่อ้อม รูปนี้ไม่ชัดแฮะ


พี่แซมปวดท้อง

แต่พอกลับมาอีกที เท็นซังก็หายตัวไปแล้ว ฮ่าๆ พี่แซมกับพี่อ้อมเลยพากันขนของกลับ

ที่ห้องพัก ถ่ายกับพี่เทคสุดสวย

แล้วจากนั้น ก็ไปถ่ายรูปรวมกันที่ เวที1
 คือ พอเขาบอกว่า ให้ไปที่เวที1 เท็นซังเขาก็เดินออกไปเลย แล้วถึงเวทีก่อนใครซะอีก
ระหว่างรอเขาเรียกรวม เราก็คุยกับเท็นซัง
เราถามเขาว่า " ปีหน้าจะมาอีกมั้ย"
                    "มาสิ"
                    "งั้นฉันจะเรียนภาษาญี่ปุ่นให้เก่งกว่านี้"
เขาก็บอกว่า   "ผมก็จะเรียนภาษาไทยเหมือนกัน ไม่เรียนก็คุยกันไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ"

หลังจากที่ก่อนหน้านี้ที่ห้องพัก โดนรุ่นพี่ไซโคว่า "แก บอกเขาไปยังว่าฉันชอบเขา"

      เราก็บอกเขาว่า "พวกรุ่นพี่ชอบเท็นซังมาก"เขาก็แปลกใจ แล้วถามว่า 
                            "เขาเคยดูผมแสดงด้วยหรอ"
                            "เปล่า คือหมายถึง รูปร่างของเท็นซังน่ะ เท่ พวกเขาชอบ"
เท็นซังก็หัวเราะใหญ่เลย บอกว่า 
                            "งี้ใหม่จังก็โดนรุ่นพี่แกล้งแย่เลยสิ "เท็นซังก็เอาไหล๋มากระแซะเรา

แล้วโป๊ะโปะ ก็มาคุยด้วย โป๊ะชมเท็นซังว่า เท่
เท็นซังก็บอกว่า เขาเป็นลุงอายุ47 แล้วนะ ยังเท่อีกหรอ


เท็นซังแบบซุมๆเลย นั่งคู่กับ นานานะซัง ถือป้ายที่เขียนว่า "พวกเรารักคุณ" ประมาณนี้


รูปรวมนักแสดง ความจริงมีที่รวมนักแสดงกับสต๊าฟด้วย แต่ เราไม่ได้ถ่ายไว้


กับฮาโตริซัง ใจดีกับเรามากๆอ่ะ


แบบว่า ชี ดูขี้อายมากอ่ะ แต่แน๊วแนว


บี เด็กที่ทำงานด้วยกัน


พูดภาษาญี่ปุ่นเก่งมากๆขอบอก


รูปรวมพี่ๆ ปี4 ดีใจมากที่ได้มาทำงานร่วมกัน ทำให้เราไม่เหงาเลย

พอกลับไปที่ห้องพัก เท็นซังก็เตรียมกับโรงแรมเลย
ซึ่งเรากับพี่แซมก็ไปส่งที่รถ แบบว่าตอนนั้น แอบเศร้ามากๆอ่ะ
เท็นซังทิ้งท้ายไว้ว่า "ฝากน้องสาว ด้วยนะ " แล้วเท็นซังก็ขึ้นรถไป


ระหว่างรอรับเงิน พี่บินกับพี่หนึ่งก็เกิดอาการเอือมมมมมมมมม


ทุกคนที่เหนื่อยมาด้วยกัน


ฮายาชิซัง รู้ว่า เราจะต้องชูสองนิ้ว เขาเลย ชู1 และ 3 ฮ่าๆ แล้วเขาก็บอกว่า 1 2 3


โนซึมิซัง(หรือเปล่าจำชื่อมะได้)


เหล่าปี3 ทั้ง4คน ที่ได้รับคัดเลือกให้มาทำงานนี้
โดยทั้4คนนี้ ถูกใครบางคนที่ลงสมัครแล้วไม่ได้รับคัดเลือก หาว่า เป็นเด็กเส้น ฮ่าๆ

แต่ งานนี้ทำให้เรากับแอ๊ปได้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม หลังจากที่เราทำวีระกรรมเด็ดไว้
จนทำให้ไม่ได้คุยกับแอ๊ปมานานแสนนาน รู้สึกดีใจจริงๆที่ได้ทำงานนี้

เพลงพรปีใหม่ทีเปิดตลอดงาน ฟังกี่ทีก็ไม่เบื่อ
รอยยิ้มของผู้ชมที่ดูกันอย่างมีความสุข และสนุกสนาน
ความเต็มที่ของนักแสดง และมิตรภาพที่ให้มา
แรงใจและความร่วมมือของสต๊าฟทุกๆคนที่ทำให้งานสนุกและจบไปได้ด้วยดี

ดีใจจริงๆที่ได้มาทำงานนี้