Hoshitachi to Ginsekai

จบไปแล้ว กับการ International Street Show in Bangkok 2009

ซึ่งปีนี้ เราก็ได้ไปทำงานเป็นผู้ติดตามนักแสดงเช่นเคย

ปีนี้ น่าดีใจมาก ที่เราได้ทำงานคู่กับ TENSHOW  หรือ เท็นซังอีกครั้งนึง

งานของเราก็เลยไม่ได้กดดันมาก เพราะว่าค่อนข้างที่จะสนิทกันพอสมควร

อีกอย่างก็รู้งาน กันหมดแล้วด้วย

แต่อย่าคิดนะว่าเราจะเป็นคนที่ ง่าย และ ชิวที่สุด อย่าลืมว่า นอกจากเนื้องงานที่ต่างรู้กันแล้ว

พวกปัญหา ระหว่างการเล่นที่จะเกิดขึ้น บรรดานักข่าวที่จะขอสัมภาษณ์

หรือแม้แต่ สต๊าฟเวที ก็ทำให้เราปวดหัวได้เหมือนกัน

 

เพราะด้วยความที่เคยทำงานด้วยกันมาแล้ว ทำให้คุ้นเคยกัน ก็เลยไม่ค่อยได้คุยกันมาก ฮ่าๆ

เท็นซัง ยังจำเรื่องของเราได้แทบทั้งหมด ซึ่งเราตกใจมาก เพราะคิดว่า เดี๋ยวคงลืม

ก็เรามันไม่น่าสนใจ แถมขี้อาย ไม่ค่อยพูดด้วย

ปีนี้พิเศษหน่อย ตรงที่เราได้รู้จัก อายาซัง เพื่อนของเท็นซังด้วย

เพราะว่าเขามาเที่ยวงานนี้ เลยแนะนำให้รู้จักกัน

น่าตกใจมาก อายะซัง รู้เรื่องของเราเกือบทั้งหมด ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักกันเลย

อายะซังบอกว่า เท็นซังเล่าเรื่องของเราให้เขาฟัง เอารูปของเราให้เขาดู เลยอยากรู้จัก

คือ แอบอึ้งอ่ะ ไม่เคยคิดว่าเท็นซังจะเอาเรื่องของเราไปเล่าให้เพื่อนสนิทฟัง

แล้ว วันแรกที่ได้เจอกัน เท็นซังก็พาเรากับ อายะซังไปเลี้ยง ข้าว กินเบียร์ แถวๆโรงแรม

เวลาเราพูดอะไร เท็นซังก็จะเอาไปบอกอายะซังหมดเลย ฮ่าๆ แอบเขิน

วันที่สองของงาน อายะซัง มาเป็น แขกรับเชิญพิเศษของเท็นซังด้วย แบบว่า เจ๋งมากอ่ะ

คืออายะซังเขาเป็นครูสอนเต้นอยู่ที่ฟุคุโอกะ

พอได้รู้นะ เราก็ยิ่งทึ้ง(นี่กูได้รู้จักคนแบบนี้ด้วยหรอ)

มีครั้งนึงตอนนั่งอยู่ในรถตู้  ฮาโตริซัง(สต๊าฟคนญี่ปุ่น) ถามว่า ใหม่จังเรียนจบแล้วจะทำอะไร

เราไม่ทันได้ตอบ เท็นซัง ก็ พูดออกมาว่า

"ใหม่จังจะไปเกียวโต"

"ปีที่แล้วใหม่จังบอกว่า ชอบ EXILE แต่พอมีสมาชิกเพิ่มขึ้นก็เริ่มไม่ชอบแล้ว"

แล้วอายะซังก็แทรกขึ้นมาว่า

"พักนี้ใหม่จังชอบเพลงของ GReeeeN  และ Funky monkey Baby เพราะไม่ชอบเพลง บาลาด"

แล้วเท็นซังก็เสริมอีกว่า

"ใหม่จังชอบดูดราม่า ส่วน  สเป็คก็คือ โองุริ ชุน"

"เรื่องของใหม่จัง ถามผมได้ "

หึหึหึ เข้ากันได้ดีจริงๆเลยคู่นี้ ยำเราเล่นซะงั้น นี่เป็นแฟนคลับของตูหรือยังไงเนี้ยยย

 

 แล้วยังมีอีกเยอะ อย่าง แอบได้ยิน เขาคุยกัน แล้วมีคีย์เวิลด์คำว่า

"ยักษ์ของใหม่จัง"

ซึ่งก็คือ มีนักแสดงคนนึง ตัวใหญ่ แล้วก็ลักษณะเหมือนยักษ์มากๆ

เราเลยคุยกับเท็นซังแล้วบอกว่า "เหมือนยักษ์เลย"

เขาสองคนก็เลยเรียกนักแสดงคนนั้นว่า ยักษ์ของใหม่จัง ฮ่าๆ

 

ครั้งนี้รู้สึกประทับใจ ที่ได้รู้จักคนสนิทของเท็นซัง แล้วก็เข้ากันได้ดีด้วย

เหมือนเป็นเพื่อนข้ามรุ่นอ่ะ เพราะทั้งสอง ก็อายุ เกือบจะ50 กันอยู่แล้ว

คือ เท็นซังเขารู้สึกดีใจ ที่เราชอบอายะซังมากๆ อะไร ก็อายะซัง ตลอดเลย

ถามตลอดว่าวันนี้จะมามั้ย วันนี้จะขึ้นเต้นด้วยมั้ย

อายะซังบอกว่าเรา คาวาอี้ ก็ไม่รู้ว่าตรงไหน อาจจะเพราะเป็นเด็กล่ะมั้ง(อายุ22ปีแล้วนะ)

อย่างบางครั้ง ทั้งสองคนก็จะหัวเราะเราอย่างฮา

ตอนที่เราถามว่า อายะซังจะขี้นเต้นมั้ย เท็นซังก็บอกว่า ต้องให้เขาตัดสินใจ

เราก็เลย เอามือกอดอก แล้วบอกว่า "แล้วจะรอฟังคำตอบค่ะ "

แล้วเท็นซังก็บอกว่า "นั่นไง ใหม่จังโกธรแล้ว" แล้วเขาก็พากันหัวเราะกันใหญ่เลย

 

แต่บางที ก็เหงา เพราะปีที่แล้ว เราจะอยู่กับเท็นซังตลอดเลย แต่คราวนี้ อายะซังก็อยู่ด้วย

พอแสดงเสร็จ ก็มักจะหายไปกันสองคนตลอด บางที เราเดินไปด้วย ก็ต้องเดินตามหลัง

มันแอบเศร้าเล็กน้อย แต่ก็ดีใจมากๆที่ได้เจออายะซัง

ก่อนจากกัน เราให้ซองใส่มือถือสีชมพูกับอายะซัง

เพราะเขาชอบสีชมพูมากๆ ทุกอย่างเป็นสีชมพู

แล้วอีกอันก็ซื้อให้เท็นซังด้วย แต่เป็นสีแดง ตามสีเสื้อที่เขาใช้แสดง

 

บางทีเท็นซัง ก็ดูเหมือนจะใส่ใจเราดีนะ  อย่างมีครั้งนึง เราไปเข้าห้องน้ำแล้วพอออกมา

ก็เห็นเท็นซัง เอาขนมเยอะมากไปให้ปุ๋ย เราก็ไปยืนหน้ามุ่ยเลย แบบว่าทำไมไม่ให้เรา

แล้วเท็นซังก็บอกว่า "ใหม่จังบอกว่าไม่ชอบกินขนม ผมก็เลยไม่รู้ว่าจะเอาไปให้ใคร"

(คือเขาซื้อขนมมาเยอะแยะเพราะจะเอามาถ่ายรูปลงบล๊อก)

แบบว่า โห คิดขนาดนั้นเชียวหรอ ฮ่าๆ ก็เลยหายงอนเลย

แต่ไอที่ว่าไม่ใส่ใจ ก็คือ เวลาจะไปไหนก็ไม่ยอมบอก

ขนาดวันสุดท้าย ขึ้นรถตู้กลับ โรงแรมไปแล้ว แต่ไม่ยอมบอกเราซักคำว่าจะไป

ถ้าเราไม่ไปส่งเขาที่สนามบิน ก็คงไม่ได้เอ่ยคำลาเป็นแน่

แต่ว่าโดยรวมแล้วก็ถือว่า ดี

ดีใจที่เขาจำเรื่องของเราได้แทบทุกเรื่อง

แม้กระทั่ง " ใหม่จังบอกว่าชื่อผมเรียกยาก เลยให้เรียกแค่ เท็น เฉยๆ"

ซึ่งนั่นมันเป็นเหตุการณ์วันแรกเลยที่เจอกัน

ตอนอายะซังกลับ เราไม่ทันได้ลากันเลย เพราะตอนนั้นรีบมากต้องไปซื้อของที่ลุมพินีไนท์

ก็คิดว่าจะยังอยู่อีกนาน แต่พอกลับมา อายะซังก็ไม่อยู่ซะแล้ว โชคดีที่ให้ของไปก่อนแล้ว

ล่าสุด อายะซังพึ่งแอดมิซี่เรามา คือรู้สึกดีมากๆ ที่เขาแอดมาก่อน

วันสุดท้าย บังเอิญไปเจอเท็นซังแถวๆคาร์ฟูล เท็นซังบอกว่า

อายะซังดีใจมากที่ได้เจอเรา ซึ่งเราก็ดีใจมากที่ได้เจอเขาเหมือนกัน

ถ้ามีโอกาศ ก็อยากไปกินเบียร์ด้วยกันอีก อายะซังชอบดื่มมาก เราก็ชอบเหมือนกัน

ดูเหมือนว่าเรากับอายะซังจะมีอะไรที่คล้ายๆกันหลายอย่างมากๆ เราเข้ากันได้ดีเชียว

แต่เราไม่เก่งเหมือน อายะซังหรอก เขาทำอะไรจริงจัง เป็นถึงครูสอนเต้นเชียว

แต่เรา ตอนนี้ เหมือนยังไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลยซักกะอย่าง

แต่ถึงกะนั้นก็อยากเอาทั้งสอง มาเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจ ต่อหลายๆสิ่ง

ดีใจจังที่ได้เจอ

โอจี้จังผมทอง กับ นักเต้นสีชมพู

 

ป.ล. รูปไว้แปะวันหลังเน้อ