Hoshitachi to Ginsekai

เมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา

ไปข้าวสารมาแหละ ซึ่งตอนแรกนั้นไม่ได้ตั้งใจจะไปเลย

แต่คิดว่าอยากพา ทั้ง ฮาซุกิ ละ ทาเคชิ ไป เที่ยวอาโกโก้ แถวๆ ทานิยะ

แต่พอเข้าไปแล้ว เหมือนฮาซุกิ จะรู้สึกไม่ค่อยดี(แค่เข้าซอย) เลยตัดสินใจ ไปเดินชิวที่ข้าวสาร

นั่งรถแท็กซี่ไปกัน

มี เรา, เม ,น้องแตม, น้องพิมพ์, ฮาซุกิ, และ ทาเคชิ

ข้าวสารวันนี้คนเยอะมาก มีแต่ฝรั่งนะ ญี่ปุ่นเห็นอยู่น้อยนิด

จริงๆแล้ว วันนี้ตั้งใจจะไปจับหนุ่มญี่ปุ่นกันซักหน่อย

แต่ไม่มีให้เห็นเลย เห็นก็ไม่กล้าเข้าไปอยุ่ดีฮ่าไ ใครจะบ้าเนอะ

เดินจากท้าย จนถึงท้ายซอย แล้วก็เดินจากท้ายซอย ไปปากซอย อย่างงี้ไปมา

จนกระทั่งตัดสินใจว่า จะเข้าไปนั่งกินซักร้าน

ตอนแรกอยากเข้าผับ คืออยากเต้น อยากบ้า อยากบอ

แต่ว่า น้องพิมพ์ไม่ได้เอาบัตรประชาชนไปด้วย เลยไม่เข้ากัน ไปนั่งชิวดีกว่า

ที่หน้าร้าน มีหนุ่มญี่ปุ่นนั่งอยู่กลุ่มใหญ่ แอบเสียดายมาก ที่โต๊ะข้างหน้าไม่มีแล้ว

เลยเข้าไปนั่งด้านในร้านกันแทน ก็ สั่ง เครื่องดื่ม มากิน

ไม่ได้สั่งแบบแรงหรอก เห็นน้องแตมสั่งอะไร ก็สั่งอันนั้น

แม่งเอ๋ย แค่1แก้ว ราคา 120 บาท อย่างว่าแต่เหล้านอกเลย

แค่ แสงโสม ผสมโค๊ก 1แก้ว ยัง120 บาทเลย อีใหม่ อึ้งอย่างแรง

แล้วแบบว่า ทาเคชิ กินไปคนเดียว3แก้ว แอบมึนเล็กน้อย

ทาเคชิ ถามเราตอนหลังว่าทำไมกินน้อยจัง  ก็เลยบอกไปว่า มันแพง อ่ะ แพงจริงๆนะ

เรามีเงิน 120 บาท ถ้าให้กินเหล้า ก็ซื้อแสงโสมมาได้1แบน แล้ว กิน ได้เป็น 10แก้วเลย

วันนี้ที่โต๊ะ มีฝรั่งสองคนมาแจมด้วย แม่เจ้า มีคนนึงมันดันพูดภาษาญี่ปุ่นได้

แต่คุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง ฮ่าๆ แต่ก็ เคน่ะแหละ เพราะว่า ทาเคชิ พูดภาษาอังกฤษได้

พอมีคนมาแจม ก็รู้สึกสนุกขึ้นมาบ้าง แต่ถ้าเป็นหนุ่มญี่ปุ่นโต๊ะข้างหน้าจะดีมากมาย

แล้วไปๆมาๆ ทาเคชิ ก็พูดขึ้นมา ข้าวสารสนุกมาก!! คุณเธอเมาแล้วใช่มั้ยเนี้ยยย

วันนี้ทาเคชิ ร่าเริงผิดปกติมากมาย เพราะน้ำเมานั่นเอง

 
ทาเคชิ ,เรา ,น้องพิมพ์, และ เม

อันนี้เป็นรูปรวม ความจริงมีฝรั่งอีกคน แต่เขาเป็นคนถ่ายให้
ได้มาที่ข้าวสาร แล้วได้เจอสังคมใหม่ๆ แบบนี้ ก็แปลกดีเหมือนกัน

ขากลับ นั่งแท๊กซี่ คันเดียวกับ ทาเคชิ เพราะว่าบ้านไปทางเดียวกัน

บนรถ คุยกับทาเคชิตลอดทาง แต่เป็นภาษาญี่ปุ่นนะ

คือปกติ จะพูดภาษาไทยกับเขาตลอดเลย

คงเป็นเพราะเหล้ามั้ง ไม่รู้ทำไม เวลาได้กินแล้วล่ะก็

ภาษาญี่ปุ่นจะเก่งกว่าตอนธรรมดา ไม่ได้เมานะ

อาจารย์นาโอโกะบอกว่า คงเป็นเพราะเหล้าทำให้เราไม่รู้สึกอาย

(แล้วอาจารย์ก็พูดว่า สอบสัมภาษณ์พรุ่งนี้ก็อย่าลืมกินเหล้าไปล่ะ จะได้พูดเก่งๆฮ่าๆ)

แอบโม้เรื่องมาคุงให้ทาเคชิฟังด้วย โม้ไปว่า เป็นคนที่เราเคบอกว่าชอบ

แล้วพึ่งได้ไปเที่ยวด้วยกันมา ตอนนี้เขากลับไปแล้ว เศร้ามาก 

แล้วที่เราเรียนคันไซเบง ก็เพราะเขาน่ะแหละ

บลาๆๆๆๆ โม้ได้ก็โม้ไป

ทาเคชิ แอบสงสัย แล้วก็พยายามถามมากๆว่า เจอกันที่ไหนหรอ

อีใหม่ ก็บอกว่า ความลับเหอะ!!!!!แล้วเขาก็ถามว่า เจอกันที่เว็บมีซี่ใช่มั้ย

อันนี้ ก็ความลับ เหอะ เหอะ เหอะ พอเล่นได้ ก็เอาใหญ่เลยนะตู

คือ ช่วงนี้คิดว่าตัวเองอยากหาเรื่องทำ ก็เลยหาเรื่องเที่ยวไปด้วย

ไม่ใช่ว่ามีเงินนะเว้ย ที่ไปๆ อ่ะ มีเงินติดตัวแค่พอตัวเลยแหละ

ถึงแม้ว่าจะทำให้ต้องอดกินข้าวบ้าง แต่ว่าพอได้ไปแล้ว มันก็หายเครียดเยอะเลย

ก็ไม่รู้ว่า ถ้าไม่ไปวันนั้นแล้ว วันอื่นเราจะได้ไปมั้ย

เราอาจจะเจอเรื่องผิดหวัง เครียด ร้องไห้ จนไม่มีอารมณ์จะออกไปไหนเลยก็ได้

ตอนนี้คิดแต่ว่า อยากทำเรื่องบ้าๆบอๆ อยากกินอะไรก็ได้ที่อยากกิน

อยากทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ

ช่วงนี้ชีวิต ไม่ได้มีความสุขเหมือนคนอื่นเขาหรอก ไม่ได้ไปลั่นล้าที่ญี่ปุ่นเหมือนใครบางคน

แต่ชีวิตช่วงนี้ รู้สึกว่ามีสีสันขึ้นเยอะ

ไม่ได้หมายถึงเรื่องความรัก แต่หมายถึงความสัมพันธ์กับคนรอบข้างซึ่งมันดีขึ้น

อีกทั้ง ช่วงนี้เราคุยกับคนญี่ปุ่นบ่อยมาก จนคิดว่าตัวเองอยู่ญี่ปุ่นเองซะด้วยซ้ำไป

แต่ถึงยังไงก็อยากไปญี่ปุ่นอยู่ดี

สำหรับเรื่องของทาเคชิ ตอนนี้ รู้สึกดีมากมาย รู้สึกดีที่เราได้เป้นเพื่อนกัน

ได้คุยกันเป็นปกติที่เพื่อนเขาคุยกัน พอคิดได้แบบนี้แล้วตัวเองก็สบายใจขึ้นเยอะเลย

แต่ก็มีเรื่องเศร้านะ

คือ ติดต่อกับมาคุง และชุนชุน ไม่ได้

โชคดีมากที่ติดต่อกับยูกะจังได้ ไม่งั้นร้องไห้ตายเลย

แต่ที่หน้าเศร้าคือ ที่มิซี่ของยูกะ อ่ะ มี ของคนชื่อ มา ด้วย

แต่ไม่แน่ใจว่าใช่ของมาคุงหรือเปล่า แล้วแบบว่ารูปที่เอาขึ้นในประวัติ แรงมากอ่ะ

เป็นรูปที่ถ่ายฟุริกับแฟน แบบว่า จูบกัน แบบดูดดื่มมากอ่ะ

ไม่ได้อึ้งเรื่องที่เขามีแฟนอยู่แล้ว แต่อึ้งถึงความแรงอ่ะ

อีกอย่าง เราไม่เคยเห็นผู้ชายที่เป็นฝ่ายเอารูปพวกนี้มาโชว์นะ ปกติ จะเป็นผู้หญิง

ถ้ามิซี่อันนั้นเป็นของมาคุงจริงๆ แสดงว่าเขาคงรักแฟนเขามากแน่ๆเลย

แต่ เราก็ยังไม่ได้แอดไปหรอก แค่เมล์ไปถามว่า

มิซี่ นี้ ใช้ของ มุราตะ มาซาโตชิ หรือเปล่า ถามแบบเป็นทางการมากมายเลย

ถ้าไม่ใช่ ก็หน้าแตกเลย แต่ถ้าใช่ ก็ดีไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

เออ ลืม พูดถึงเรื่องข้าวสารต่อแฮะ

คือโดยปกติ ตัวเราเองชอบเที่ยวอะไรแบบนี้อยู่แล้ว ชอบความรู้สึกแบบ แบ็คแพ็กเกอร์อ่ะ

ก็เลยรู้สึกชอบข้าวสารเป้นพิเศษ

ครั้งแรกที่ไปข้าวสรแบบจริงๆจังๆเลยคือตอนที่ไปกับ มาริโกะ แล้วรู้สึกดีมาก

จนได้ลองมาเดินเที่ยวแบบจริงๆจังๆครั้งนี้ ก็รู้สึกว่าชอบ มันมีสีสันดี

ถึงแม้ว่าจะชอบไปเที่ยวแบบเต้นๆ เมาๆ มันส์ๆ มากกว่าเหอะ แต่แบบนี้ ก็สนุกไปอีกแบบ

ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยชอบที่ที่มีคนเยอะ แต่ก็ชอบข้าวสารมากมาย

รู้สึกว่า ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยมีอะไร แต่ข้าวสาร ก็เป็นจุดหนึ่งที่นักท่องเที่ยวชอบ

ซึ่งมันคงมีเสน่ห์ในตัวของมันเองนั่นแหละ

ให้ความรู้สึกถึง การเดินทาง มิตรภาพ บลาๆ

ข้าวสารนี่ ดีจริงๆ นะ